Groeien in de energietransitie: Rick van der Kaay over zijn loopbaan

Mijn werk is heel divers. Aan de ene kant houd ik me bezig met complexe projecten, zoals hoogspanning, aan de andere kant ben ik verantwoordelijk voor de aansturing van het team. Daarnaast heb ik veel contact met interne en externe stakeholders. Die afwisseling vind ik ook prettig – ik haal energie uit de combinatie van het ontwikkelen van onze mensen en dienstverlening.

Bovendien ben ik betrokken bij techniek die elke dag actueel is. Dat betekent dat ik me ook bezig houd met financiën en strategie. Wat ik het leukst vind, is dat ik niet alleen bezig ben met de actualiteit van vandaag, maar ook vooruit kijk: waar willen we als bedrijf naartoe? Waar willen de mensen in mijn team naartoe, en hoe kunnen we dit geregeld krijgen? Als iemand morgen iets anders wil, dan denken we graag mee of en hoe we dit mogelijk kunnen maken.

Allereerst hangt het ervan af of het gaat om een grote ontwikkeling, zoals de overstap naar een ander team of een andere dienstverlening, of een aanvulling op de huidige rol. Als iemand bijvoorbeeld altijd berekeningen heeft gedaan en tracé engineering wil gaan doen, dan moet je nadenken over hoe het werkpakket kan aansluiten bij de wensen van die persoon. Als een collega vanuit berekeningen naar tracé wil groeien, is diegene misschien heel senior in berekeningen, maar nog junior in tracé. Dan is het belangrijk om daar in de invulling van de rol rekening mee te houden.

Zeker. De stelregel is eigenlijk: als jij je uren maakt en je projectdoelstellingen haalt, maakt het niet zoveel uit wanneer en waar je werkt. De organisatie is daar heel flexibel in. Zelf ben ik vaak op kantoor in Utrecht of Delft, ook vanuit mijn rol om er voor mijn team te zijn, maar vooral voor bijvoorbeeld collega’s met kinderen is die flexibiliteit erg prettig.

Het voordeel van mijn rol is dat we in de markt zitten als adviesengineers op een niveau tussen de netbeheerder of overheid en de aannemer in, waarbij we ook worden ingeschakeld bij complexe vraagstukken. Die combinatie van inhoud, onderzoek en schakelen maakt het werk interessant.

Mijn eigen groei is best hard gegaan. Ik ben inmiddels negen jaar geleden begonnen als technisch bedrijfskundige (coördinator) en van daaruit doorgegroeid naar projectleider en teammanager. Ik ben zelf steeds meer verschoven van inhoud naar de mensgestuurde kant van projectmanagement, met meer aandacht voor mensen en ontwikkeling. Dat vind ik eigenlijk ook wel grappig, want ik heb altijd gezegd dat ik nooit projectmanager zou worden. Ik ben veel meer van het ondernemen: kijken naar kansen en zoeken wat er mogelijk is. Daarbij krijg ik veel vrijheid en vertrouwen om het op de manier te doen die ik zelf het beste vind. Dat werkt voor mij heel prettig. Soms shift je dus niet alleen inhoudelijk, maar ook in de manier waarop je met mensen werkt.

Wat deze organisatie voor mij kenmerkt, is dat bijna alles mogelijk is, zolang je zelf je vinger opsteekt en lef toont om te zeggen: dit wil ik en daarvoor wil ik gaan. Dat sluit goed aan bij mijn persoonlijkheid. Niet je kop in het zand steken, maar juist kansen pakken. Er is heel veel mogelijk, zowel in rollen en promoties als in trainingen. Ook in de huidige directie zijn veel mensen ooit als stagiair of coördinator begonnen. Dat vind ik een goed teken en kenmerkend voor de cultuur.

In ons vak staan we sowieso midden in de energietransitie. De projecten die ik doe, of die wij als team doen, zorgen ervoor dat maatschappelijke problemen op de lange termijn worden opgelost. Denk bijvoorbeeld aan nieuwe wijken aansluiten op het energienet. Dat vind ik belangrijk: onze projecten moeten toegevoegde waarde bieden en problemen oplossen, bijvoorbeeld zorgen dat mensen zonnepanelen op hun dak kunnen hebben, hun auto thuis kunnen opladen of hun huis kunnen verduurzamen met bijvoorbeeld een thuisbatterij.

Voordat ik erin rolde, had ik nooit echt stilgestaan bij hoe groot deze branche eigenlijk is. Nu proberen we daar zelf ook training op te zetten en zelfs een opleidingsinstituut te worden vanaf de basis. Voor dit werk is er namelijk geen standaard hbo-opleiding. Je gaat ook anders naar dingen kijken. Als je langs een lantaarnpaal loopt, besef je je ineens wat er onder de stoep ligt. Je beseft je ineens dat elektriciteit en licht eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn, terwijl de vraag blijft groeien.

Die vraag wordt niet alleen groter, maar ook steeds complexer. Datacenters vragen bijvoorbeeld enorm veel stroom, en dan moet je je afvragen: moeten we dat nog wel faciliteren? Tegelijkertijd moeten we de betrouwbaarheid van het net borgen. En dat geldt niet alleen voor elektra, maar ook voor waterstof en warmtenetten. Er spelen veel politieke en maatschappelijke keuzes mee. Soms zijn stakeholders, zoals provincies, gemeenten en waterschappen, ook je grootste tegenstanders. Dan moet je steeds opnieuw nadenken: wat willen we nou als maatschappij? Het is een fluctuerend speelveld, je weet niet precies wat er komt. Dat maakt het soms lastig, maar ook heel interessant.

Of dit werk bij je past is een hele goede vraag, juist omdat de energietransitie zo in beweging is. De oplossingen van vandaag zijn niet altijd de oplossingen van morgen. Je moet jezelf afvragen of je houdt van technisch inhoudelijk werk, maar ook van de organisatorische kant. En of je nieuwsgierig bent, een beetje ondernemerschap hebt en vooruit wilt denken: wat verwachten we morgen en hoe kunnen we daar nu al op inspelen?

Dat is ook wel typerend voor het soort mensen dat bij Tetra Tech werkt: dat we verder kijken dan alleen vandaag. Dat ondernemende stuk is belangrijk. De vraag is dus ook of je mee wilt bouwen aan een toekomstbestendig werkveld. Als dat bij je past, dan zit je hier op de goede plek. En als je iets vindt of iets wilt, dan geldt hier vooral: ga ervoor.